Yazılar

Fırat’ın Doğusundan Ege’ye Türkiye’nin Beka Sorunu

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın “Fırat’ın Doğusuna” harekât düzenleneceğini açıklamasının ardından Suriye ile ilgili bir karşı hamle de ABD Başkanı Donald Trump’tan geldi. Trump, ABD askerlerinin Suriye’den çekileceğini ilan etti. Sebep olarak ise DAEŞ’in Suriye’de mağlup edilmesini gösterdi. Tabii bu kararın hangi anlamlara geldiğini iyi analiz etmek gerekiyor.

İlk olarak Türkiye kamuoyunda Trump’ın bu ani asker çekme kararı tam bir zafer olarak algılandı. ABD askerlerinin PKK’nın Suriye’deki uzantısı PYD/YPG terör örgütünün hamisliğini bırakacağı şeklinde yorumlandı. İlk etapta ABD askerlerinin bölgeden ve Türkiye’nin operasyonları karşısında PYD/YPG’nin tarafgirliğinden çekilmesi elbette Türkiye’nin özelinde Erdoğan’ın diplomatik zaferidir. Ancak unutulmaması gereken bazı gerçekler vardır.

ABD Suriye’den çekileceğini ilan etmişse de, ABD bugüne kadar Afganistan’dan, Irak’tan, Kosova’dan mı çekilmiştir ki Suriye’den çekileceğine inanılmaktadır. Velev ki ABD Suriye’den askeri misyonlarını çekse de Suriye’de binlerce tır silah desteğinde bulunduğu PYD/YPG’yi daha ziyade bölgedeki pozisyonunu korumak adına muhakkak bir vesayet gücü bırakacaktır.

Nitekim daha önce Wall Street Journal’da da birçok defa dillendirildiği gibi, ABD ağırlığını başka bir meseleye kaydırmak üzere, Suriye’nin Kuzeyindeki pozisyonu korumak adına içinde Mısır ve Suudi Arabistan’ın bulunacağı bir “Arap Gücünün” konuşlanmasını sağlayabilir. Bu durum Türkiye’yi diplomatik manada da bazı zorluklarla da karşı karşıya bırakacaktır.

Öyle ki Türkiye – Mısır ilişkileri Mısır’ın seçilmiş Cumhurbaşkanı M. Mursi’ye Sisi tarafından yapılan askeri darbe sonrası büyük oranda askıya alınmış, Suudi Arabistan ile de Veliaht Prens Selman’ın Kaşıkçı cinayetinin sorumlusu olmasından ötürü büyük sorunlar yaşanmaktadır. Bir de Suudların İran ile bölgede yaşadığı gerilim düşünüldüğünde ABD’nin Suriye’den çekilmesi hayrında bölge için yeni kaos ve şerlerin çıkabileceği gerçeği görünmektedir.

Sonuç olarak Türkiye’nin ABD’nin Suriye’den asker çekme planını daha rasyonel bir bakış açısıyla analiz etmesi, ABD’nin yerine tahsis edebileceği vesayet gücüne karşı şimdiden pozisyonunu planlaması gerekmektedir. Ancak unutulmamalıdır ki; Suriye’nin Kuzeyinde PYD/YPG askerlerinin yanında ABD askeri de olsa başka bir üniformada olsa Türkiye için Fırat’ın Doğusu meselesi bir beka meselesidir. Türkiye elbette kendi güvenliğini sağlamak adına karşısına hangi üniforma çıkarsa çıksın diplomatik ve saha operasyonlarıyla kendi göbek bağını kendisi kesmelidir.

 

Gelelim Suriye’den Ege ve Doğu Akdeniz’e…

Fırat’ın Doğusu kadar Türkiye’nin bir diğer beka meselesi de Ege ve Doğu Akdeniz’deki sorunlardır. Bir süredir Yunanistan’ın Ege’de bulunan ve silahlandırılması yasak olan ada ve kayalıkları ele geçirerek silahlandırdığı bilgileri gelmektedir. Bu gelişmeyi daha öncede ele aldığımız bir diğer konu takip etmedir. Yunanistan Girit’te bulunan ABD askeri üssünün yanında  Batı Trakya’da Dedeağaç’ta da bir askeri üs kurmasını da talep etmektedir.

Doğu Akdeniz’de ise bir süredir bölgenin enerji kaynaklarının Avrupa’ya arzı için içinde ABD, İsrail, Mısır, Yunanistan ve Güney Kıbrıs’ın bulunduğu bir ittifakın adım adım çalıştığı bilinmektedir. Bu olaylar bizlere şunları gösteriyor ki ABD ağırlığını Suriye’den Ege ve Doğu Akdeniz’e kaydırmaktadır.

Türkiye Suriye’de Fırat’ın Doğusuna düzenleyeceği harekâta odaklanmakta iken, ABD Suriye özelinde Türkiye ve İran’ı kendisi yerine başka vesayet güçleriyle karşı karşıya getirmeyi planlıyor olabilir. Ancak ABD’nin arka plandaki hedefi Ege ve Doğu Akdeniz’deki pozisyonunu daha çok kuvvetlendirmektir.

Kısacası Türkiye’nin hem Suriye’de karşısına çıkabilecek yeni durumlara karşı hazırlıklı olması hem de Ege ve Doğu Akdeniz’de aleyhine gelişen yeni hamlelere karşı hamle yapması gerekmektedir. Bu nedenle Türkiye’nin Yunanistan’ın Batı Trakya’da ABD’ye kurdurmaya çalıştığı askeri üsse Lozan Barış Antlaşması hükümleriyle karşı durması elzemdir. Yine Türkiye’nin Yunanistan’ın Ege adalarındaki silahlanma faaliyetlerini de geri püskürtmesi en önemli beka sorunumuz haline gelmiştir. Suriye göz önünde olduğu için bu sorunlarda göz ardı edilmemelidir.

Erdem EREN

Yayın Tarihi: 21.12.2018

Kaynak: https://www.sirhaber.com/firat-in-dogusundan-ege-ye-turkiye-nin-beka-sorunu

ABD ile Yunanistan’ın Batı Trakya Planları – “Askeri Üs ve Lozan Barış Antlaşmasının İhlali Meselesi” Analizi

ABD ile Yunanistan’ın Batı Trakya Planları

“Askeri Üs ve Lozan Barış Antlaşmasının İhlali Meselesi”

ABD ve Yunanistan iki devletinde isteğiyle Yunanistan’da Türkiye’ye 30 Km yakınlıkta bulunan Batı Trakya’nın Dedeağaç bölgesinde askeri üs ile radar kurmayı planlanmaktadır. Yunanistan bu planla Batı Trakya konusunda Türkiye’nin önüne bir ABD engeli çekmeyi, ABD ise bu üsle Rusya ile Türkiye’yi çevrelemeyi, Boğazlar ile Ege’yi gözlem altına almayı, Güney Kıbrıs ve İsrail enerji kaynaklarının Avrupa’ya arzını güvenceye almayı hedeflemektedir. Ancak Lozan Barış Antlaşması ve Trakya Sınırına İlişkin Sözleşmeye göre Dedeağaç askersizleştirilmesi gereken bir bölgedir. ABD ile Yunanistan’ın buraya kuracağı askeri üs ve radar hem Lozan Barış Antlaşmasını ihlal edecek, hem de Batı Trakya toplumunu Lozan’dan kaynaklanan haklarını ihlal ve işgal edecektir. İlgili durumun kamuoyunda dile getirilmesi hem Türkiye’nin ulusal ve uluslararası hem de Batı Trakya toplumunun hakları için menfaatlerimizi savunmak olacaktır. İlgili analiz bunun için hazırlanmıştır.

Erdem EREN

Pdf: Erdem EREN – Analiz – ABD ile Yunanistan’ın Batı Trakya Planları-converted

13.10.2018 – Balkan Günlüğü Gazetesi – “Bosna Hersek Seçimleri, ABD ve Yunanistan’ın Planları” Adlı Yazım Yayınlandı

Bosna Hersek Seçimleri ve ABD ile Yunanistan’ın Batı Trakya Planları

7 Ekim Pazar günü yakinen takip ettiğimiz Bosna Hersek seçimleri nihayete erdi. Seçimler sonucunda Boşnak, Hırvat ve Sırp üyelerin oluşturacağı Cumhurbaşkanlığı Konseyi’nin yeni üyeleri de seçildi. Konseyin Boşnak üyesi rahmetli Aliya İzzetbegoviç’in partisi Demokratik Eylem Partisi – SDA’nın adayı Sefik Dzaferovic olurken, Hırvat üye Demokrat Cephe – DF’nin adayı Zeljko Komsic ve Sırp üye ise Bağımsız Sosyal Demokratlar Birliği – SNSD’nin adayı Milorad Dodik oldu.
Hırvat üye Komsic’in Bosna’daki savaş döneminde Sırplara karşı Boşnaklarla beraber savaşan bir Hırvat komutanı olmasından dolayı Komsic; kendi kantonlarındaki Boşnaklardan da oy alabildiği gibi onun seçilmesine Boşnaklarda Hırvatlarla beraber sevindi. Şüphe yok ki Bosna’daki önümüzdeki siyasi süreçte Boşnak-Hırvat işbirliğine şahit olabiliriz ancak yeni dönemde Bosna’da ihtiyaç olan daha geniş bir toplumsal ve siyasal uzlaşı ile işbirliği ve istikrardır. Bunun nasıl mümkün olabileceğinin üzerinde düşünülmelidir.
Öyle ki, Türkiye-Rusya ilişkilerinin olumlu seyrinin bir paralel düzlemi de Türkiye-Sırbistan ilişkilerinde görülmektedir. Bunda hem Türk-Rus ilişkilerinin seyri etkili olduğu gibi hem de Türkiye’nin Sırbistan’daki yatırımları ve ekonomik işbirliği etkilidir. Türkiye’nin bu noktada Sırbistan ile olan olumlu ilişkilerini Bosna’daki Boşnak-Hırvat ve Sırp uzlaşmasına da yansıtması, Sırbistan ile Bosna Hersek’te Sırpları Bosna’daki istikrarın inşa edilmesine teşvik etmesi gerekmektedir. Ayrıca bu sürece Türkiye’nin öncülüğünde Hırvatistan’da dâhil edilmelidir. Türkiye-Sırbistan ve Bosna Hersek arasındaki otoban ihalesi görüşmeleri bu sürecin geleceğine ışık tutmaktadır. Eğer Bosna’da Boşnak-Hırvat ve Sırp uzlaşması sağlanabilirse ancak Bosna; toplumsal, siyasal ve ekonomik olarak refaha erişebilecektir.

ABD Batı Trakya’yı işgale mi hazırlanıyor?

Geçtiğimiz günlerde Yunanistan Savunma Bakanı Panos Kammenos Türkiye’yi de yakından ilgilendiren skandal bir öneri de bulundu. Kammenos, ABD’nin Yunanistan’da yeni askeri üsler kurarak, kalıcı askeri güç bulundurmasını önerdi.
ABD’nin şu anda Girit Adasında Suda Körfezinde donanma üssü bulunurken, Larissa’daki hava üssünde de İnsansız Hava Aracı (İHA) birimleri bulunuyor. Kammenos bunların yanında ABD’nin Volos ve Aleksandrapolis’te yani Batı Trakya’da Dedeağaç’ta kalıcı askeri güç konuşlandırmasını istediklerini dile getirdi.

ABD’nin de açıkça Dedeağaç’ta bir askeri üs kurma niyetinin ve talebinin olduğu da biliniyor. ABD Atina Büyükelçisi Geoffrey Pyatt’da sık sık Dedeağaç’ta ziyaretlerde bulunurken, bölgenin ABD için stratejik bir önemde olduğunu ifade ediyor. Peki, hem Yunanistan hem de ABD neden Dedeağaç’ta bir askeri üs kurulmasını istiyor?
Yunanistan’ın Batı Trakya konusundaki baskı ve asimilasyon politikaları zaten malumun ilanı olsa da Atina, Türkiye’nin özellikle siyasi, askeri ve ekonomik gelişimini kendisine tehdit olarak görüyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Atina ve Batı Trakya ziyaretleri ile Ankara’nın Batı Trakya konusundaki sert ve güçlü tutumu Atina’da rahatsızlık uyandırdı ve uyandırmaya da devam ediyor.
Dönem dönem Lozan Barış Antlaşması tartışmalarının yükselmesi ve Batı Trakya konusunda hem Ankara’nın hem de bölgedeki kanaat önderlerinin, hak ve özerklik talepleri de eklenince Atina gelecekte Batı Trakya’nın elinden kopabileceğini düşünüyor. Bölgeye ABD askerini konuşlandırarak kendini ve bölgeyi garanti altına almayı planlıyor.
ABD’nin ise Yunanistan’ın Batı Trakya konusundaki endişelerini önemsediğini söyleyemeyiz. ABD’nin ilk ve en önemli amaçlarından biri Batı Trakya’da özellikle Boğazlar ve Ege’yi gözlem altına alabileceği geniş bir bölgeyi kapsayan bir radar sistemi kurabilmek. ABD hem bu sistem hem de üsteki konumu itibariyle Rusya ve de Türkiye’ye karşı pozisyonunu genişletmek ve güçlendirmek istiyor.

ABD’nin Batı Trakya’ya ilişkin diğer bir gizli amacı ise bölgeye yönelik yeni planlamalar üzerine olabilir. Bilindiği üzere Yunanistan; ABD, İsrail, Güney Kıbrıs ve Mısır’ın Akdeniz’deki enerji kaynaklarının ve özellikle kaya gazının Avrupa’ya arzı planlamasında en önemli güzergâh konumunda. Batı Trakya’da bu güzergâh doğrultusunda alternatif transfer noktalarından biri. ABD’nin Dedeağaç’ta kuracağı üsle özellikle İsrail’in Avrupa’ya yapacağı enerji arzının geleceğini de güvence altına almayı planladığı da düşünülüyor.
Ülkemizde Lozan Barış Antlaşması birçok defa gündeme getirilse de, başta Batı Trakya olmak üzere Ege Adaları, Musul ve Kerkük gibi meselelerin hala çözülemeyen problemler olarak hafızamızda kaldığı açık bir gerçek. Bu problemlerin gelecekte çözüleceği umudunu birçoğumuzun taşıdığı da açık bir diğer gerçek.
Reel politik olarak bu problemlerin günümüzde bir çırpıda çözülecek meseleler olmadığı bilinse de, Batı Trakya konusunda Türkiye’nin söz sahibi olduğu, Batı Trakya toplumunun da Lozan’dan kaynaklanan birçok özerk haklarının olduğunu da unutmamak gerekiyor.

Yunanistan birçok hak ihlaliyle Batı Trakya toplumunu Lozan’dan beri asimile etmeye uğraş verirken, bölgeye Amerikan askeri konuşlandırarak durumu kaosa sürüklemeyi ve bölgenin özerk bir bölge değil, işgal bölgesi olmasını arzuluyor.
Bölgeye konuşlanacak askeri güçlerin bölgedeki toplumsal, siyasal ve ekonomik durumu daha da kötüye götüreceği ortada. Batı Trakya toplumuna yönelik baskı ortamının artması, bölgeye yönelik yapılabilecek hukuki veya gayri hukuki saldırılar, bölgede oluşturulacak paramiliter gruplar, bölgede sonu alınamayacak bir kaosa neden de olabilir. Türkiye’nin şimdiden olumlu ve olumsuz tüm senaryolara göre planlarını hazırlaması şarttır.
Yapılacak en net hamle; Türkiye’nin Batı Trakya toplumunun Lozan’dan ve diğer uluslararası anlaşmalardan doğan haklarını ve özerkliklerini daha da dillendirmesi ve bölgeye yönelik ABD menşeli bir “işgal” girişimine engel olmaya kalkışmasıdır. Batı Trakya’da kurulacak askeri bir üs sadece Batı Trakya toplumunu asimile etme ya da sürgün etme amacı taşımamakta, Türkiye’yi kuşatma amacı da taşımaktadır. Uyanık olmalı…

Yayın Tarihi: 13.10.2018

Kaynak: https://balkangunlugu.com/2018/10/13/bosna-hersek-secimleri-abd-ve-yunanistanin-planlari/?fbclid=IwAR26e9ZS_yo51Wy3u6tjHA5XiWc-TW1MHxjpWgyz8k0w1XuLfvqU8bfjX04

ABD ile Yunanistan’ın Batı Trakya Planları

Geçtiğimiz günlerde Yunanistan Savunma Bakanı Panos Kammenos Türkiye’yi de yakından ilgilendiren skandal bir öneri de bulundu. Kammenos, ABD’nin Yunanistan’da yeni askeri üsler kurarak, kalıcı askeri güç bulundurmasını önerdi.

ABD’nin şu anda Girit Adasında Suda Körfezinde donanma üssü bulunurken, Larissa’daki hava üssünde de İnsansız Hava Aracı (İHA) birimleri bulunuyor. Kammenos bunların yanında ABD’nin Volos ve Aleksandrapolis’te yani Batı Trakya’da Dedeağaç’ta kalıcı askeri güç konuşlandırmasını istediklerini dile getirdi.

ABD’nin de açıkça Dedeağaç’ta bir askeri üs kurma niyetinin ve talebinin olduğu da biliniyor. ABD Atina Büyükelçisi Geoffrey Pyatt’da sık sık Dedeağaç’ta ziyaretlerde bulunurken, bölgenin ABD için stratejik bir önemde olduğunu ifade ediyor. Peki, hem Yunanistan hem de ABD neden Dedeağaç’ta bir askeri üs kurulmasını istiyor?

Yunanistan’ın Batı Trakya konusundaki baskı ve asimilasyon politikaları zaten malumun ilanı olsa da Atina, Türkiye’nin özellikle siyasi, askeri ve ekonomik gelişimini kendisine tehdit olarak görüyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Atina ve Batı Trakya ziyaretleri ile Ankara’nın Batı Trakya konusundaki sert ve güçlü tutumu Atina’da rahatsızlık uyandırdı ve uyandırmaya da devam ediyor.

Dönem dönem Lozan Barış Antlaşması tartışmalarının yükselmesi ve Batı Trakya konusunda hem Ankara’nın hem de bölgedeki kanaat önderlerinin, hak ve özerklik talepleri de eklenince Atina gelecekte Batı Trakya’nın elinden kopabileceğini düşünüyor. Bölgeye ABD askerini konuşlandırarak kendini ve bölgeyi garanti altına almayı planlıyor.

ABD’nin ise Yunanistan’ın Batı Trakya konusundaki endişelerini önemsediğini söyleyemeyiz. ABD’nin ilk ve en önemli amaçlarından biri Batı Trakya’da özellikle Boğazlar ve Ege’yi gözlem altına alabileceği geniş bir bölgeyi kapsayan bir radar sistemi kurabilmek. ABD hem bu sistem hem de üsteki konumu itibariyle Rusya ve de Türkiye’ye karşı pozisyonunu genişletmek ve güçlendirmek istiyor.

ABD’nin Batı Trakya’ya ilişkin diğer bir gizli amacı ise bölgeye yönelik yeni planlamalar üzerine olabilir. Bilindiği üzere Yunanistan; ABD, İsrail, Güney Kıbrıs ve Mısır’ın Akdeniz’deki enerji kaynaklarının ve özellikle kaya gazının Avrupa’ya arzı planlamasında en önemli güzergâh konumunda. Batı Trakya’da bu güzergâh doğrultusunda alternatif transfer noktalarından biri. ABD’nin Dedeağaç’ta kuracağı üsle özellikle İsrail’in Avrupa’ya yapacağı enerji arzının geleceğini de güvence altına almayı planladığı da düşünülüyor.

Ülkemizde Lozan Barış Antlaşması birçok defa gündeme getirilse de, başta Batı Trakya olmak üzere Ege Adaları, Musul ve Kerkük gibi meselelerin hala çözülemeyen problemler olarak hafızamızda kaldığı açık bir gerçek. Bu problemlerin gelecekte çözüleceği umudunu birçoğumuzun taşıdığı da açık bir diğer gerçek.

Reel politik olarak bu problemlerin günümüzde bir çırpıda çözülecek meseleler olmadığı bilinse de, Batı Trakya konusunda Türkiye’nin söz sahibi olduğu, Batı Trakya toplumunun da Lozan’dan kaynaklanan birçok özerk haklarının olduğunu da unutmamak gerekiyor.

Yunanistan birçok hak ihlaliyle Batı Trakya toplumunu Lozan’dan beri asimile etmeye uğraş verirken, bölgeye Amerikan askeri konuşlandırarak durumu kaosa sürüklemeyi ve bölgenin özerk bir bölge değil, işgal bölgesi olmasını arzuluyor.

Bölgeye konuşlanacak askeri güçlerin bölgedeki toplumsal, siyasal ve ekonomik durumu daha da kötüye götüreceği ortada. Batı Trakya toplumuna yönelik baskı ortamının artması, bölgeye yönelik yapılabilecek hukuki veya gayri hukuki saldırılar, bölgede oluşturulacak paramiliter gruplar, bölgede sonu alınamayacak bir kaosa neden de olabilir. Türkiye’nin şimdiden olumlu ve olumsuz tüm senaryolara göre planlarını hazırlaması şarttır.

Yapılacak en net hamle; Türkiye’nin Batı Trakya toplumunun Lozan’dan ve diğer uluslararası anlaşmalardan doğan haklarını ve özerkliklerini daha da dillendirmesi ve bölgeye yönelik ABD menşeli bir “işgal” girişimine engel olmaya kalkışmasıdır. Batı Trakya’da kurulacak askeri bir üs sadece Batı Trakya toplumunu asimile etme ya da sürgün etme amacı taşımamakta, Türkiye’yi kuşatma amacı da taşımaktadır. Uyanık olmalı…

Yayın Tarihi: 13.10.2018

Kaynak: https://www.batitrakya.org/yazar/erdem-eren/abd-ile-yunanistanin-bati-trakya-planlari.html?fbclid=IwAR1VvS_mW1_IBzx335E1gxuCc5o3gD0LO3YRN_adzNSzXxC4YeXCCHlBczM

Batı Trakya, Üsküp, Priştine, Podgoritsa, Sofya

Geride bıraktığımız hafta Balkanlarda; Batı Trakya, Üsküp, Priştine, Podgoritsa ve Sofya’da, ülkemizi de yakından ilgilendiren birçok önemli gelişmenin yaşandığına şahit olduğumuz bir haftaydı. Bunları tek tek incelemek ve doğru analiz edebilmek ülkemizin Balkan politikasının gelişimini de önemli ölçüde ilgilendiriyor. İlk olarak Yunanistan’dan Batı Trakya’dan başlayalım.

Yunanistan – Batı Trakya

Yunanistan Parlamentosunun Batı Trakya Kararı

9 Ocak’ta Yunan parlamentosunda Batı Trakya Müslüman Türk azınlıkla ilgili miras, evlenme ve boşanma gibi konularda İslami kuralların yanı sıra Yunanistan Medeni Kanunu’nun da geçerli olacağına dair bir yasal düzenleme kabul edildi. Konuyu bilmeyenler için Batı Trakya Müslüman Türk Azınlık Yunan hukukuna entegre ediliyor gibi anlaşılacak bu düzenleme aslında bir tuzağı ifade ediyor.

Gerçek şu ki Yunan parlamentosunun aldığı bu kararla Azınlığa uluslararası anlaşmalarla kazandırılan “özel hukuk” kısıtlanmış ve statüsüne de darbe vurulmuştur. Azınlığın hukuki özerkliği de zedelenmiştir. Düzenleme Batı Trakya’da medeni kanunu ilgilendiren miras, evlenme ve boşanma gibi konularda davanın tüm taraflarının kabul etmesi halinde İslam Hukuku’nun yani şer-i hukukun, aksi halde ise Yunanistan Medeni Kanununu uygulanması koşulunu getiriyor. Bu düzenleme Batı Trakya toplumunun İslami yapısına da zarar vermeyi amaçlıyor.

Batı Trakya Türk Azınlığı Danışma Kurulu Başkanı ve Gümülcine seçilmiş müftüsü İbrahim Şerif “kaybeden yine azınlık oldu” derken, Radikal Sol İttifak Partisi (SYRİZA) İskeçe Milletvekili Hüseyin Zeybek ise söz konusu yasal düzenlemeyi azınlık için bir kazanım olarak görüyor. Bu görüş farklılıkları bizlerde şaşkınlık uyandırıyor. Batı Trakya’daki soydaşlarımızı temsil eden siyasilerin de halkın endişesini anlaması gerekir. Nitekim Dışişleri Bakanlığımızda bu karara ilişkin açıklama yayınlayarak “Yunanistan’ın azınlık üzerindeki özellikle seçilmiş müftülere yönelik yaptığı baskının” sona erdirilmesinin beklendiği uyarısını yapmıştır.

7 Ocak Dr. Sadık Ahmet’in Doğum Günü

7 Ocak günü geçmişte Batı Trakya davasının önde gelen liderlerinden rahmetli Dr. Sadık Ahmet’in doğum yıl dönümüydü. Yaşasaydı 71 yaşında olacak olan Sn. Ahmet, doğduğu Gümülcine’de 1995’in 24 Temmuz günü trafik kazasıyla da hayatını kaybetti. Lozan Barış Anlaşmasının yıldönümünde ve şüpheli bir kazayla vefat etmesi, ölümü hakkında hep bir soru işareti bırakmıştır. Hayatının son gününe kadar durmadan Batı Trakya’daki soydaşlarımızın davası ile ilgilenen Sn. Ahmet geride 1991’de kurduğu Yunanistan’daki Türklerin tek partisi olan Dostluk, Eşitlik ve Barış Partisi (DEB), birçok STK ve iki de evlat bıraktı.

İki evlattan biri olan Levent Sadık Ahmet ise Batı Trakya Türklerinin ekonomik kalkınmasıyla uğraşıyor. Aynı Levent Sadık Ahmet, 11 Ocak Perşembe günü de Dış Ekonomik İlişkiler Konseyi (DEİK) Yunanistan İş Konseyi Başkanlığına seçildi. Levent Sadık Ahmet’i bu başarısından ötürü kutlarken, babası Sn. Sadık Ahmeti’i ise rahmetle anıyorum.

Makedonya – Üsküp

FETÖ Tabelası Kaldırıldı

Makedonya’nın başkenti Üsküp’te FETÖ aleyhine önemli bir gelişme yaşandı ve şehir meydanında tarihi Taşköprü’ye de yakın bir konumda bulunan FETÖ’ye ait Yahya Kemal Kolejleri’nin bir tabelası yetkililer tarafından kaldırıldı. Bunu sadece bir tabela olarak da görmemek gerekir. Makedonya, Türkiye’nin FETÖ ile mücadelesinde oldukça önemli bir ülke konumundadır. Bu bile başarıdır. Bundan ötürü atandığı ilk günden beri örgütle mücadele Üsküp Büyükelçimiz Sn. Tülin Erkal Kara hanımefendi ve nezdinde tüm dış misyonlarımızı tebrik ediyor, onlara teşekkürlerimi sunuyorum.

Arnavutça Resmi Dil Oldu

Makedonya çok etnik yapılı bir ülke olup, Makedon, Arnavut ve Türklerin toplumsal, kültürel ve siyasal olarak bir arada yaşamaya çalıştıkları bir devlettir. Ülkenin çoğunluğu Makedonlardan oluşmakla birlikte Arnavutlar ve Türkler de azınlıklar içinde önde gelmektedir. Türkler siyasi temsilden, eğitim ve istihdama kadar birçok alanda önemli sorunlar yaşamaktayken, Arnavutlar ise Ohri Çerçeve Anlaşması’nda önemli kazanımlar elde etmişlerdir. Bu kazanımlardan biri de geçtiğimiz günlerde yaşandı.

Makedonya parlamentosunda yapılan oylamada Makedoncanın yanında Arnavutçanın da resmi dil olarak kullanımına imkân veren “Dillerin Kullanımı Yasası” kabul edildi. Muhalefetteki Cumhurbaşkanı Gyorge İvanov’un da partisi olan VMRO-DPMNE milletvekillerinin katılmadığı oturumda yasa, hükümette bulunan Başbakan Zoran Zaev’in partisi SDSM ve koalisyonda çoğunluğu elinde bulunduran BDİ’nin de destekleriyle geçti. Arnavutça’yı ülkedeki nüfusun %20’den fazlasının konuştuğu tahmin edilirken, karar ülkedeki Arnavutların yanı sıra Kosova ve Arnavutluk’ta yaşayan Arnavutları da oldukça mutlu etti.

Bizlerde Balkanlarda yaşayan başta Arnavutlar, Türkler, Boşnaklar olmak üzere tüm dindaş ve soydaşlarımızın kazanımlardan sevinç duyuyoruz. Makedonya’daki Arnavutların yanı sıra Türklerinde benzer hakları elde etmesi, tüm etnik gruplara eşit davranılması ise tek dileğimiz. Görünen o ki hükümetteki SDSM, Batı ile ilişkilerine büyük önem verirken ülkedeki azınlıkları da yanına alarak hükümetini de güçlendirmeyi hedefliyor.

SDSM, Türk Demokratik Partisi (TDP) İle Koalisyon Görüşmeleri Yapıyor

SDSM Arnavut açılımının yanı sıra hükümetini güçlendirmek için Türklere de bir açılım yaptı ve ülkedeki Türklerin üç partisinden biri olan TDP ile koalisyon görüşmeleri sürdürüyor. Diğer Türk partisinden biri olan Türk Hareket Partisi (THP) de SDSM hükümetine destek veriyor. TDP’nin de SDSM’in bu teklifine sıcak baktığı biliniyor. Ülkede VMRO-DPMNE siyasi güç kaybederken SDSM hem ulusal seçimlerden hem de yerel seçimlerden galibiyetle çıktı. SDSM gün geçtikçe güç kazanırken TDP de bu fırsattan yararlanmak istiyor.

Aynı TDP son yerel seçimlerde de SDSM koalisyonunda yer alan, FETÖ’yle yakınlığı bilinen BDİ ve adaylarıyla ittifak kurmuş ve kaybetmişti. TDP’nin SDSM koalisyonuna katılması ne kazandırır bilinmez ama THP ile güç yarışına girmeleri ülkedeki soydaşlarımıza bir şey kazandırmayacağı oldukça açıktır. Umarım iki parti de bu anlayış çerçevesinde siyaset ederler.

Kosova – Priştine

ABD Kosova Başbakanına Vize Vermedi

Kosova Başbakanı Ramush Haradinaj ABD’ye bir seyahat düzenlemek isterken, bu istek karşısında ABD Haradinaj’a vize vermedi. Kosova’da yer altı ve yer üstündeki birçok kaynağı “sözde bazı yatırımlarla” işleyen ABD’nin bu tavrı nasıl yorumlanır bilinmez ama ABD Başkanı Donald Trump’ın Haradinaj’a yılsonu kutlamaları için tebrik gönderdiği de biliniyor. Haradinaj ise bu tebriğe “Kosova Hükümeti ve halkı her zaman ABD ile olacak” şeklinde cevap verdi.

-Kosova Başbakanı’na Arnavutluk Pasaportu Verildi

Balkanlarda bilindiği üzere Arnavutluk ve Kosova birbirlerini iki kardeş ülke olarak görmektedir. İki ülke toplumunun da çoğunluğu Arnavut olup, kültürel, siyasi ve ekonomik olarak ortak bir politika gütmektedirler. Bunun bir örneği de Kosova Başbakanı Ramush Haradinaj’a Arnavutluk Cumhurbaşkanı İlir Meta’nın kararıyla vatandaşlık ve Arnavutluk pasaportu verilmesidir. Avrupa Birliği’nin Arnavutluk vatandaşlarına vize uygulamadığı dikkate alınırsa, Kosova’lı Arnavutlar için Arnavutluk pasaportunun önemi de anlaşılabilir.

Karadağ – Podgoritsa

Balkanların belki de gündemi en az takip edilen ülkesidir Karadağ. Karadağ’da yapılan son kamuoyu araştırmasına göre halkın yüzde 62’sinin Avrupa Birliği üyeliğini desteklediği ortaya çıktı. Bilindiği üzere Karadağ, 2006 yılında Sırbistan’dan ayrılarak bağımsızlığını kazandı.

2008’de AB üyeliği için başvuru yaptı, 2010’da aday ülke statüsü kazandı ve 2012 yılında da katılım müzakerelerine resmen başladı. Şu ana kadar 33 faslın 30’unu da açtı ve AB üyeliğine en yakın ülke konumunda. Karadağ’ın da yakın dönemde AB üyesi olması bekleniyor. Balkanlarda bir ülke daha AB şemsiyesi altına girecek gibi görünüyor.

Bulgaristan – Sofya

Bulgaristan’ın AB Konseyi Dönem Başkanlığı Başladı

Bulgaristan’ın 2018 yılının ilk yarısında yürüteceği Avrupa Birliği Konseyi dönem başkanlığı resmen başladı. Törende konuşan Avrupa Parlamentosu Başkanı Antonio Tajani, Batı Balkanlar’ın da AB’ye entegrasyonu büyük bir önem taşımaktadır diyerek “Arnavutluk, Bosna Hersek, Makedonya, Karadağ, Sırbistan ve Kosova” gibi devletlerin tümünün AB üyesi olması gerektiğini işaret etti. Bu durum AB’nin güneye doğru genişlemeyi halen hedeflediği sonucunu çıkarıyor.

Bulgaristan’ın dönem başkanlığında hem Makedonya ile AB arasında hem de Türkiye ile AB arasındaki ilişkilerde aracı rol oynaması bekleniyor. İstanbul’da 7 yıl aradan sonra açılan Bulgar kilisesi Türkiye’nin Bulgaristan ile ilişkilerine önemsediğinin bir diğer göstergesi olarak okunabilir ancak daha da önemlisi Rusya’nın Türk Akımı Projesinin hem Türkiye’den hem Bulgaristan’dan geçeceğidir. Bu proje Türk-Bulgar ilişkilerine olumlu katkı sunabileceği gibi, Bulgaristan’ın Türkiye’nin AB üyeliği konusunda olumlu rol oynamasına da imkân verebilir.

Nitekim kilisenin açılış töreninde Bulgaristan Başbakanı Boyko Borisov’da 2018’de Türkiye ile AB ilişkilerinin normalleştirilmesi için çaba harcayacaklarını söylemiştir. Yine Bulgaristan’ın AB Dönem Başkanlığı’ndan sorumlu Devlet Bakanı Lilyana Pavlova’da “güçlü bir AB istiyorsak Türkiye şart” mesajı vermiştir. Bulgaristan Dışişleri Bakanı Ekaterina Zaharieva da kendi dönem başkanlıklarında AB üyeleriyle Türkiye arasında üst düzey bir toplantı yapılmasını hedeflediklerini vurgulamıştır. Gelecek dönemde Türkiye-Bulgaristan ilişkilerinin işte bu farkındalıklar üzerine inşa edilmesi gerekmektedir.

Analiz

SDSM Hükümetinde ve Zoran Zaev Başbakanlığında Makedonya hem AB ile hem de ABD ve NATO ile yakın ilişkisini daha da artıracaktır. Bulgaristan’ın AB’de yeni dönem başkanı olması ve Makedon Ortodoks Kilisesi ile Bulgar Ortodoks Kilisesinin ortak ilişkileri 2018’in ilk 6 ayında Makedonya ile AB ilişkilerinin daha sıklaşabileceğini ifade ediyor. Makedonya’nın AB’ye girmesi ülkedeki dindaşlarımız ve soydaşlarımız için kazanım gibi görünse de Türkiye-Makedonya ilişkilerini de büyük oranda sınırlandıracaktır. Türkiye’nin AB üyeliği 2018 için daha da büyük önem kazanmaktadır.

18-19 Ocak tarihlerinde NATO Genel Sekreti Jens Stoltenberg bir Üsküp ziyareti gerçekleştirecek ve Başbakan Zaev ile görüşecek. Şüphesiz ki en önemli gündem maddesi Makedonya’nın NATO üyeliği olacak. Ancak bunun için Makedonya’nın önce Yunanistan ile isim sorununu çözmesi gerekiyor. Bu noktada Üsküp yönetiminin bir süredir çalışmalar yaptığı da biliniyor. Bu sorunun yakın dönemde çözüleceği de tahmin ediliyor. Türkiye’nin Makedonya’nın NATO ve AB üyeliklerini öngörerek planlama yapması gerekiyor.

ABD, NATO ve AB; Balkanlarda Arnavut çoğunluk üzerinden hareket ediyor, Arnavutluk ve Kosova’yı kendi eksenine göre hareket etmeye zorluyor. Aynı şekilde Balkan ülkelerinde batı lehtarı gruplar üzerinden Makedonya örneğinde olduğu üzere ülkelere eksen tayin ediyor. Bugün Başkanlarda Rusya’dan daha çok ABD’nin oyun kurucu olduğu bilinen bir gerçek. AB de bu oyuna iştirak ediyor. Türkiye’nin oyun kurucu rolüne aday olduğunu söyleyelim ancak bu isteğini daha da kuvvetlendirmesi gerek.

ABD ve Rusya’nın yanı sıra Çin’de Orta Doğu ve Afrika açılımlarına ek olarak bir Balkan açılımı geliştiriyor. Haberlere göre Çin Makedonya’nın ek bütçe ihtiyacına karşılık olarak “Bir Kuşak Bir Yol Projesi” kapsamında Makedonya’ya 500 milyon Euro vermeyi kabul ettiği söyleniyor. Ayrıca Çin başta Arnavutluk olmak üzere Batı Balkanlar’daki yatırımlara da büyük önem veriyor.

Türkiye’nin Balkanlarda gelişen bu durumlara karşı politikalarını revize etmesi gerekmiyor mu?

Genel geçer kültürel politikaların yanı sıra Türkiye hem dış misyonları ve kamu diplomasisi kuruluşlarıyla, hem de sivil toplum kuruluşları ve ekonomik iştirakleriyle Balkanlarda hem yumuşak hem de sert bir güç olarak yer alması artık kaçınılmaz. Balkanların ABD ve Avrupa kurumlarına entegresi, Rusya ve Çin’in bölgedeki hamleleri karşı konulamaz bir durumu ifade etmiyor. Tam aksine Türkiye’nin bu ülkelere oranla tarihsel olarak daha güçlü bir alt yapısı var. Sadece bölgesel bir aktörden oyun kurucu role geçmeyi istemesi gerekiyor. Bunun formülü de belli: Bütüncül Politika. Açıklamak da bir önümüzdeki yazıya…

 

Yayın Tarihi: 15.01.2018

Kaynak: https://www.batitrakya.org/yazar/erdem-eren/bati-trakya-uskup-pristine-podgoritsa-sofya.html

Dinmeyen Yara: Kudüs ve Batı Trakya

Kudüs, Mescid-i Aksa diğer adıyla Beytü’l-Makdis; bitmeyen dava, dinmeyen yara… Biri Filistin, diğeri Batı Trakya…

Şüphe yok ki içinde bulunduğumuz haftada dış politikada ülkemizi ilgilendiren çok önemli iki gündem maddesi vardı. Biri ABD Başkanı Donald Trump tarafından Kudüs’ün İsrail’in başkenti olarak ilan edilmesi, diğeri ise böyle bir yoğun gündemde Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın önceden planlanan Yunanistan ziyaretiydi.

Kimilerine göre Kudüs davası, kimilerine göre Gazze, Mescid-i Aksa ya da Filistin. 50 yıllık dava diyende var, 100, 1000 hatta 3000 yıllık diyen de. Ama kesin olan şu ki, tarihsel açıdan nasıl bakarsak bakalım Filistin meselesi sadece Türkiye’nin değil, tüm İslam âleminin meselesidir. En azından biz Türkiye olarak buna böyle bakıyoruz. Bundan ötürü ki Erdoğan AK Parti grup toplantısında “Kudüs, Müslümanların kırmızı çizgisidir” diyerek bunu ifade etmeye çalışmıştır. Herkes emin olsun ki bu davaya yeryüzünde Filistinliler kadar dertle, samimiyetle bakan, bu meseleyi yara olarak gören tek devlet yine Türkiye’dir. Ne yazık ki koskoca bir dinin davası Filistinlilerin intifadasına ve Türkiye’nin omuzlarına binmiş durumda. Neden mi?

Yaklaşık 1,5 milyarlık nüfusa sahip İslam dünyasında mevcut siyasi, askeri ve ekonomik gücüyle, İsrail’e bölgede dur diyebilecek yalnızca görünürde birkaç devlet vardır. Türkiye bunun en başında gelmektedir. Yine mevcut güçleriyle İran, Suudi Arabistan, Mısır ve Pakistan’da ne durumdadır bir bakmak gerekir. Söylemsel olarak baktığımızda tüm bu devletlerin Filistin konusunda ses çıkardığını görmekteyiz, ya çözümde?

İran dört bir yandan çevrelenmeye çalışılan, ya Suudi Arabistan ile ya da İsrail’le kırdırılmaya çalışılan bir devlet. Mısır, Muhammed Mursi’nin darbe ile indirilmesinden sonra büyük oranda ABD ve İsrail’in kontrolüne giren bir devlet. Pakistan iç sorunlarıyla karıştırılmaya ve engellenmeye çalışılan bir devlet. Ve son olarak Suudi Arabistan…

Bildiğiniz gibi haftalardır Suudi Arabistan’da bir iktidar savaşı yaşanıyor. Veliaht Prens Muhammed bin Selman, rakiplerini tek tek alaşağı ederken, Kral’ı da kıskacına aldı. Veliaht Prensin ABD ve İsrail’in çıkarlarına hizmet eden “Ilımlı İslam Projesinin” hizmetkârı olduğu herkesçe de biliniyor. Ancak Prensin Orta Doğu’daki en net hamlesi ise Filistin’e yönelik oldu. Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas’ı acilen çağıran Prens ona ABD ve İsrail’in teklifini iletti. Teklif şuydu; “Gelin size Sina’da bir Filistin Devleti kuralım.” Abbas’ın bu teklife ayak diretmesi sonrası görüşme ya kabul et, ya da istifa et diye bitirildi.

Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas’ın Suudi Prensin yani ABD ile İsrail’in teklifini kabul etmemesi ABD’nin neden Kudüs’ü bu kadar alelacele İsrail’in başkenti ilan ettiğini anlamamızı sağlıyor. Aynı şekilde hem teklif ve detayları hem de teklif sonrası gelişen sonuçlar iyice irdelenmelidir. Yukarıda Prensin “Ilımlı İslam Projesinin” savunucusu olduğunu dile getirmiştim. Yaptığı teklif bunun adeta en somut kanıtı. Bölgede ABD ve İsrail ile çatışma yaşamadan sorunu, onların isteğiyle çözmeye çalışıyor. Birde teklif edilen bölgeye bakacak olarak “Sina Yarımadası.” Nerede Sina? Mısır’da. Mursi’yi deviren Sisi’ye ne teklif edildi de Filistin’e sahip çıkma derdine girdi? Teklifte Sina’nın yer alması bile Suudi Arabistan ve Mısır’ın ABD ve İsrail ile ortak hareket ettiğini somutça gösteriyor.

Peki, İslam dünyasında hal böyleyken 13 Aralık’ta Kudüs gündemli toplanacak İslam İşbirliği Teşkilatının toplantısından ne sonuç bekleyeceğiz? Dedik ya bu davada en dertli ve en samimi devlet Türkiye diye. Aynı şekilde en dertli ve en samimi lider de Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan ki ABD Başkanı Trump’ın kararı sonrası hemen İslam İşbirliği Teşkilatını toplantıya çağırdı. Eminim ki somut adımlar atılması için elinden geleni yapacaktır. Ama ne yazık ki on yıllardır kış uykusuna yatan İslam dünyasının bu kış da uyanacağını düşünmek ne yazık ki büyük bir ütopya.

Abbas’ın reddettiği teklif sonrası ABD’nin bu kararı aldığını söylemiştik. Trump’ın sadece bu nedenle hareket ettiğini söylemek de yeterli olmaz. Başkan Trump görevinde 1.yılını doldursa da yönetimde yeterince otoritesini kuramadı. İcraatçı bir başkan izlenimi vermediği gibi başta atamaları olmak üzere birçok yetkisi de kısıtlandırılmaya çalıştı. ABD’de görevden uzaklaştırılacağına dair çok ciddi beklentiler hâkim. Trump, Kudüs’ü İsrail’in başkenti ilan ederek hem icraatçı başkan imajı çizmek istiyor hem de bütünüyle İsrail lobisiyle ilişkilerini kuvvetlendirmek istiyor. Tabii ki ana amacı görevinde kalabilmek ve otoritesini sağlamlaştırmak. Yine Trump bu hamlesiyle Orta Doğu’da oyuna dâhil olup, elini güçlendirmek istiyor.

Filistin krizinin geçmişi bilindiği gibi 2 Kasım 1917’de yayınlanan Balfour Deklarasyonuna kadar dayanıyor. Bir Osmanlı toprağı olan Filistin’de, İngiltere, Fransa, ABD ve İtalya’nın destekleriyle yayınlanan Deklarasyonla bir Yahudi Devleti kurulması planlanmıştı. Osmanlı’nın dağılması sonrasında 1920 yılında İngiltere’nin manda yönetimine giren Filistin’de yine bu devletlerin desteğiyle 14 Mayıs 1948’de İsrail Devleti kurulmuştur. Ama daha vahim olan Müslümanların vatanı olan Filistin’in Birleşmiş Milletlerin 29 Kasım 1947’de aldığı skandal kararla Yahudilerin vatanı olarak ilan edilmesi ve paylaştırılmasıdır.

Paylaşımla Filistin’in %56’sı Yahudilere, %44’ü ise Filistinlilere bırakılmış, Kudüs’e ise uluslararası statü verilmiştir.1967’deki Arap-İsrail savaşı olan Altı Gün Savaşlarında ise Kudüs İsrail tarafından işgal edilmiştir. Bu tarihten sonra Batı Kudüs’ün büyük oranda İsrail’in, Doğu Kudüs’ün ise kısmen Filistin’de kaldığı görülmüştür. Bugün ise ABD ve İsrail’in kararı ve iddialarıyla Kudüs’ün bütünüyle İsrail’in başkenti olduğu kabul edilmeye çalışılmaktadır.

Peki, bu süreç nasıl çözülecek? Bu yara nasıl kapanacak? Bunun yolu bitmek bilmeyen savaşlar ve intifadalar mı olacak? Biliyoruz ki bu sorunun İslam dünyasının birliği kurulmadan çözülmesi neredeyse imkânsız. Türkiye ve birtakım samimi devletlerin sesini yükseltmesiyle de çözülecek gibi de durmuyor. Elimiz kolumuz bağlı mı bekleyeceğiz? Ya da bir çıkar yol mu bulacağız? Gelin kafa yoralım.

Kudüs biliyoruz ki üç semavi din için en kutsal kenttir. Kudüs ilk kıbledir, Peygamber efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V) Miraç’a buradan yükselmiştir. Süleyman tapınağı burada inşa edilmiş, Hz. İsa bu şehirde çarmıha gerilmiştir. Kubbet-us-Sahra ve Mescid-i Aksa buradadır. Tapınak Dağı ve Ağlama Duvarı da buradadır. Hz. İsa’nın yeniden dirileceğine inanılan ve Hıristiyanların hac noktalarından biri olan Kutsal Mezar Kilisesi de buradadır.

Kudüs üç din için bu denli önemliyken, bu dava Filistinlilerin intifadasına ve Türkiye’nin omuzlarına yüklenmemeli, Siyonistlerin zulmüne terk edilmemeli ve boyun eğdirilmemelidir. Türkiye İslam’ın hizmetkârıdır. Ama aynı zamanda bu topraklara huzuru ve barışı tarihte getirmiş, gelecekte de getirecek tek devlettir. Cumhurbaşkanımız bu bilinçle hareket edip, 13 Aralık’ta İslam İşbirliği Teşkilatını topladığı gibi Hıristiyan âlemini de toplamalı, Siyonist karşıtı Yahudi platformları da davet etmelidir. Kudüs meselesi uluslararası bir işbirliği ile çözülmelidir. ABD ve İsrail’e artık dünyada tek kutbun kalmadığı da hatırlatılmalıdır.

Cumhurbaşkanımızın bu süreçte hem Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile hem de Papa ile görüştüğünü biliyoruz. Bunların doğru bir hamle olduğunu da söylemek gerekir. Türkiye hem Sünni ve Şii İslam âlemini bir araya getirmeli, hem de Katolik ve Ortodoks Hıristiyanları da bu meselenin çözümüne davet etmelidir. Ayrıca tarafsız bloklar olarak Çin ve Japonya da sürece dâhil edilmelidir. Ne kadar gerçekçi olur, belki de ütopyada denebilir ama Kudüs’e bir “Uluslararası Barış Gücünün” tesis edilip konumlandırılması, bununda komutasının mutlak Türkiye’de olması yeni Bosna ve Suriyelerin, yeni Gazzeve Batı Şeriaların yaşanmasının da engeli olacaktır. Umarım bu öneri bir çare olur.

Gelelim Batı Trakya’ya… Yoğun Kudüs gündemine rağmen Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan önceden planladığı gibi Yunanistan ziyaretini gerçekleştirdi. Önce Yunanistan Cumhurbaşkanı Prokopis Pavlopulos ile görüşen Cumhurbaşkanı Erdoğan, sonra ise Başbakan Aleksis Çipras ile bir araya geldi. 65 yılın ardından Yunanistan’ı ziyaret eden ilk Cumhurbaşkanıydı Erdoğan. Ziyaretin tarihselliği gibi toplantıların içeriği de tarihe geçti. Erdoğan iki Yunan lidere de Lozan ve Batı Trakya gibi konularda tarihi tokatlar indirdi ve dersler verdi.

Şahsım olarak hem anne hem de baba tarafından hem Batı Trakya’lı hem de Doğu Trakyalıyım. Hem anne hem de baba tarafı Selanik ve Drama bölgesinden göçüp Edirne’nin Keşan ilçesine yerleşmişler. Babamın dedesi topçu onbaşı olup, yıllarca Balkan savaşlarında savaşmış ve Yunan’a esir düşmüş. Yine bir Yunan sayesinde özgürlüğüne kavuşup, ailesiyle anavatan’a göç etmiş. Niceleri ise bugün Batı Trakya’da yaşıyor. İşte bu yüzdendir ki hem Balkanlar hem de Batı Trakya içimizde hep yaradır. Balkanlarda yaşayan her bir Müslüman’ın derdi ve gözyaşı bizleri de ağlatır durur. Neredeyse Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ilk defa bir lider, Yunanistan’a karşı bu kadar yüksek sesle Batı Trakya’nın haklarını haykırmıştır. Şahsım olarak öyle onur ve gurur duydum ki, şu an tüm Batı Trakya’daki tüm Müslüman ve Türk, dindaş ve soydaşlarımızın bu duyguları yaşadığına eminim.

Erdoğan iki liderle yaptığı görüşmelerde Lozan Antlaşması’nın güncellenmesi gerektiğini vurgulayıp; Yunanistan’daki ve özelinde Batı Trakya’da ki dindaş ve soydaşlarımızın haklarının korunması, Ege ve Kıbrıs’ta ki sorunların da kalıcı çözüme kavuşturulması gerektiğini söyledi. Yunan Cumhurbaşkanı Pavlopulos ise Türkiye’nin AB üyeliğini desteklediklerini belirterek Lozan konusunda korkuya kapıldı ve güncellemeye gerek görmüyoruz dedi. Erdoğan, Başbakan Çipras ile görüşmesinde de aynı ifadeleri kullanırken 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında Yunanistan’a kaçan ve Türkiye’ye iade edilmeyen FETÖ’cüler konusunda da uyarılarda bulundu. Çipras darbeye karşı olduklarını belirtirken, Lozan konusunda Cumhurbaşkanı Pavlopulos ile aynı duruşu sergileyince Cumhurbaşkanımız Erdoğan’dan tarihi dersler geldi.

Erdoğan, Yunanistan’ın kişi başı milli geliri 18 bin dolarken, Batı Trakya halkının ortalama kişi başı milli gelirinin 2 bin 200 dolar civarında olduğunu vurguladı ve bölgeye yapılan ekonomik ayrımcılığa dikkat çekti. Bölgenin geri bırakıldığına ve yatırımların yapılmadığını da böylelikle resmetti. 94 yıl önce imzalanan Lozan’da baş müftünün Batı Trakyalılarca seçilme şartı varken, Yunan devleti tarafından atandığını da vurgulayan Erdoğan, Türkiye’de patriğin ise St. Synode Meclisi tarafından seçildiğini hatırlatarak adeta demokrasi dersi verdi.

Batı Trakyalıların sorunları sadece ekonomik geri kalmışlık, ya da baş müftüyü seçememek de değil. Yunanistan’da Atina’da bir camii bile yok. 350 kişilik planlanan camiinin yapımı tamamlanmadı. Üstelik bu camide bir minareye bile izin verilmedi. Bu durum Batı Trakya’da da geçerli olmuş, Camilerin minare boyları bile ölçülmüş, kısaltılmış, yıktırılmıştır. Adında Türk kelimesi geçen derneklere, kurum ve kuruluşlara izin bile verilmemiş, kapatılmıştır. Bölgede soydaşlarımız uzun yıllardır asimilasyon politikalarına maruz bırakılmıştır. Hala da bırakılmaya devam ettirilmektedir. Yunanistan açıkça Lozan Anlaşmasının hükümlerine uymadığı gibi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarını da uygulamamaktadır. Üstelik çiğnemektedir.

Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın tüm bu tarihsel ve hukuki gerçekleri bilerek Yunan devletine ve liderlerine verdiği dersler, tarihe altın harflerle geçmiştir. Ancak gerçekçi bir bakış açısıyla şunu da eklemek gerekir. Türkiye, Batı Trakya’da taraftır. Hukuki olarak müdahil olma ve söz söyleme hakkına da sahiptir. Balkanların tümünde olduğu gibi Türkiye’nin Batı Trakya meselesinde de gerçekçi ve bütüncül hareket etmesi gerekmektedir. Lozan Anlaşmasının ilgili hükümlerinin ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ilgili kararlarının uygulanmasında Ankara, Atina’ya daha büyük baskı kurmalıdır ve sürecin daha ciddi takipçisi olmalıdır. Bununla ilgili bir görevlendirme yapılmalı, süreç sadece sivil topluma ya da Batı Trakya’da etkili olan bazı isim ve lobilere de bırakılmamalıdır.

Ne Kudüs ne Batı Trakya, bitmiyor Müslümanlar için dava ne de yara.

Yayın Tarihi: 8.12.2017

 Kaynak: https://www.batitrakya.org/yazar/erdem-eren/dinmeyen-yara-kudus-ve-bati-trakya.html

Batı Trakya Türklerinin Entegrasyonunu Engelleyen Yunan Politikaları Lisans Tezi

ÖZET

Yunanistan, 1830 yılında Osmanlı Devleti’nden ayrılıp bağımsız olmuştur. Yunan ulus devleti, Yunan milliyetçiliği ve din üzerine kurulmuştur. Bu değerler devlet politikalarını etkilemektedir. Devlet kurumları, bu değerlere göre hareket etmektedirler. Batı Trakya Müslüman ve Türk azınlığı 13.yüzyıldan beri bölgede yaşamaktadır. Batı Trakya’da 150.000 Türk yaşamaktadır.

Azınlık hakları ve statüsü 23 Temmuz 1923’de imzalanan Lozan Barış Antlaşması’nda oluşturulmuştur. Ayrıca bu haklar ve statü uluslararası güvenceye alınmıştır. Bölgedeki azınlık Lozan Barış Antlaşması sonrasında önemli sorunlar yaşamaktadır. Başlıca sorunlar; “siyasal, dolaşım, yurttaşlık, müftülük, Türk adının kullanılması, eğitim, ekonomik, yargı, istimlak ve kamulaştırma, vakıflar” gibi haklar ve konularla ilgilidir.

Yunan Devleti bölge azınlığına yönelik haksız uygulamalar gerçekleştirmekte ve Lozan’ı ihlal etmektedir. Bunlar da Batı Trakya azınlığının entegrasyonunu engellemektedir.

Anahtar Kelimeler
Yunan milliyetçiliği, Batı Trakya, Batı Trakya Müslüman ve Türk Azınlığı, Azınlık hakları, Lozan Barış Antlaşması.

 

ABSTRACT

Greece has been independent since its separation from the Ottoman Empire in 1830. Greece nation state has been established on the bases of Greece nationalism and religion. These values have naturally affected governmental policies. Greece government still behaves under the light of these values. The Muslim and the Turkish minority of Western Thrace have lived since 13th century in the region and their current number is estimated to be about 150 thousands.

Minority’s rights and status have been defined and protected by the Lausanne Peace Treaty of 1923 under the supervision of the international organizations. However, the Turkish minorities have been committed to important troubles and treatments after the Lausanne by the Greece government. The problems Muslim minorities live there are seen in the area of politics, mobilization, citizenships, election of the Muftis, use of Turkish name, education, economic, judgment, expropriation and possessions. It is clearly seen that the Greece state has discriminated against the Turkish minority in many ways and thus has ignored the agreement of Lausanne. The discriminative politics against Turkish minority is unfortunately resulted with the fact that the minorities of the Western Thrace cannot integrate with the common Greek society.

Key Words
Greece Nationalism, Western Thrace, The Muslim and Turkish Minority of Western Thrace, Minority Rights, Lausanne Peace Treaty.

 

Tarih: 2014

Pdf: Erdem Eren – Lisans Tezi – Batı Trakya Türklerinin Entegrasyonunu Engelleyen Yunan Politikaları 2014-converted (1)