Yazılar

AK Partinin İstanbul’daki Belediye Başkan Adayları ve Balkan-Rumeli-Trakya Camiasının Temsili Meselesi

Geride bıraktığımız Cumartesi günü Cumhurbaşkanı ve AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve 39 ilçe belediye başkan adaylarını ilan etti. 39 ilçenin 36’sında AK Parti kendi adaylarını açıklarken, geri kalan 3 ilçe olan Beşiktaş, Maltepe ve Silivri de ise Cumhur İttifakının ortak aday çıkaracağı duyuruldu.

İstanbul’un 36 ilçesinde açıklanan adayların özellikle memleket ve kökenleri incelendiğinde;

  • 19 adayın Karadeniz kökenli (Rize, Trabzon, Giresun, Ordu vb.),
  • 7 adayın Doğu Anadolu kökenli (Erzurum, Erzincan, Malatya vb.),
  • 5 adayın İç Anadolu kökenli (Sivas, Ankara, vb.),
  • 1 adayın Akdeniz kökenli (Antalya),
  • 2 adayın Güneydoğu Anadolu kökenli (Adıyaman),
  • 5 adayın İstanbul ve yurt dışı doğumlu olduğu görülmektedir.
  • İstanbul’un 36 ilçesinde aday gösterilen isimlerden ise sadece bir tanesi Selanik göçmeni olup “Balkan-Rumeli-Trakya” mensubudur.

AK Parti’nin İstanbul’un 36 ilçesindeki belediye başkan adaylarından yalnızca bir Selanik göçmeni olan ve “Balkan-Rumeli-Trakya” mensubu aday ise Çatalca Belediye Başkan adayı Mesut Üner’dir. AK Parti adaylarından yalnızca birinin “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli olması bu camiaya mensup ya da köken itibariyle aidiyet hisseden insanlarda şüphesiz bir üzüntüye ve kırgınlığa neden oldu.

Peki, AK Parti 36 ilçe içerisinde neden sadece 1 ilçede “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli bir ismi aday gösterdi bunu 2 farklı bakış açısıyla anlatmak gerekiyor. Birincisi AK Parti bu geri kalan 35 ilçe için aday gösterecek “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli bir isim mi bulamadı? İkincisi “Balkan-Rumeli-Trakya” camiası güçlü bir aday ortaya çıkaramadı mı? Bu sorulara cevap vermeden önce “Balkan-Rumeli-Trakya” camiası ya da toplumuyla ilgili bazı genel bilgilere değinmek gerekiyor.

 

Türkiye ve İstanbul İçin Balkanların ve “Balkan-Rumeli-Trakya” önemi;

  • Osmanlı Devleti’nin yayılma alanı olan Balkanlar 550 yıl hâkimiyet altında kalmış, bu dönemde devletin 215 sadrazamından 62’sini Balkan kökenli isimler oluşturmuştur.
  • 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında Balkanlardan günümüze kadar uzanan göç dalgası Türkiye’de yaklaşık 5-7 milyon Balkan kökenli nüfus meydana getirmiştir. Ayrıca bu sayının “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli nüfusla birlikte 15 milyonun üzerinde olduğu da söylenmektedir. Bu nüfusun büyük bir kısmı ise İstanbul’da yaşamaktadır.
  • Ayrıca bugün Balkanlarda ise yaklaşık 1 milyon 70 bin Türk ve 8,2 milyon Müslüman nüfus yaşamaktadır.
  • Bugün Türkiye’nin 40’a yakın ilinde “Ru­meli”, “Balkan”, “Trakya” adlarını içeren 2200’ün üzerinde sivil toplum kuruluşu faali­yet göstermektedir.
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli nüfusun en yoğun yaşadığı İstanbul ilçeleri; Bayrampaşa, Gaziosmanpaşa, Sultangazi, Çatalca, Eyüpsultan, Silivri vb.dir.

İstanbul’da “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli nüfusun en yoğun yaşadığı ilçeler incelendiğinde bu ilçelerin aynı zamanda hem İstanbul’un en kalabalık ilçeleri hem de AK Parti’nin en yüksek oy oranına eriştiği ilçeler olduğu görülüyor. Bu ilçelerden sadece Çatalca’da bir “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli aday gösterilmiş olması şüphesiz küskünlük yaratmıştır. Bu küskünlük seçimlerde oy oranlarına yansıyacak mı görülecektir.

 

AK Partinin İstanbul’daki belediye başkan adayları ve “Balkan-Rumeli-Trakya” camiasının/toplumunun temsili meselesi;

İlk olarak yazıyı okuyanlar başka partilerin “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli aday gösterdiğini söyleyebilirler. Bu noktada MHP, CHP ve İYİ Parti adaylarını da örnek verebilirler. Ancak bu yazıda AK Parti adaylarının analiz edilmesinin ve “Balkan-Rumeli-Trakya” camiasının/toplumunun temsili meselesinin ele alınmasının en temel önemi şudur; AK Parti bugün devleti idame etme mührünün sahibi bir parti olup, iktidardır. Yani bu partiden belediye başkan adayı olan isimlerin hem seçilme şansları daha yüksek olup, hem de bu isimler daha güçlü siyasi ve ekonomik imkânlarla ilçelerinde faaliyet göstermektedir.

İkinci olarak AK Partinin adayları incelendiğinde “Balkan-Rumeli-Trakya” camiasının/toplumunun nüfusuna oranla doğru orantıda temsil edilmediğini açıklıkla söylemek gerekmektedir. Öyle ki; Bu toplumun nüfusunun yoğun olarak yaşadığı ilçelerde daha çok Karadeniz kökenli ve Adıyamanlı adaylara yer verilmiştir. Bu noktada bu toplumun itirazlarının ve rahatsızlıklarının son derece haklı olduğunu da söylemek gerekir. Ancak şu da bir gerçek ki AK Partinin aday listesi “Balkan-Rumeli-Trakya” camiasının/toplumunun nüfuzuyla da doğru orantılıdır. Burada başa dönmek gerekiyor.

AK Parti 36 ilçe içerisinde neden sadece 1 ilçede “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli bir ismi aday gösterdi bunu 2 farklı bakış açısıyla anlatmak ya da farklı iki pencereden bakmak gerekiyor. Birincisi AK Parti bu 35 ilçe için aday gösterecek “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli bir isim mi bulamadı? İkincisi “Balkan-Rumeli-Trakya” camiası güçlü bir aday ortaya çıkaramadı mı?

Aslında iki sorunun da cevabı bir tespitte birleşiyor; AK Parti ya da hükumet içerisindeki ya da nezdinde ki; “Balkan-Rumeli-Trakya” nüfuzu nüfusuyla eş değer değil. Bugüne kadar AK Parti ve hükumet kanadında ya da devletin etkin kurumlarında çok sayıda “Balkan-Rumeli-Trakya” mensubu ismin aktif görevde bulunduğunu biliyoruz. Kısaca birkaç örnek verilirse;

  • Hakan Çavuşoğlu – Başbakan Yardımcılığı,
  • Mehmet Müezzinoğlu – Sağlık Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
  • Mustafa Şentop – AK Parti Genel Başkan Yardımcılığı,
  • İbrahim Eren – TRT Genel Müdürlüğü,
  • Abdullah Eren – YTB Başkanlığı gibi görevlerde bulundu ya da bulunmaya devam ediyor.

AK Parti ve hükumet kanadında ya da devletin etkin kurumlarında görev alan “Balkan-Rumeli-Trakya” mensubu isimlerin sayısını arttırmanın yolu ise bu toplumun nüfusuyla nüfuzunu eş değere getirmekten geçiyor. Aslında yerel yönetimlerde yani belediye başkan adaylarında da benzer konu aynı öneme sahip.

“Balkan-Rumeli-Trakya” nüfuzunun neden nüfusuyla aynı oranda olmadığının da sorgulanması gerekiyor. Başlıca nedenlerini ise şöyle sıralamak mümkün;

  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu siyasi, ekonomik, kültürel ve sivil toplum düzeyinde bir bütün olarak hareket etmiyor. Bu toplum içinde farklı gruplar var. Yunanistan Batı Trakya muhacirleri, Bulgaristan göçmenleri, Arnavutlar, Boşnaklar, Makedonya kökenliler gibi ayrı gruplar mevcut.
  • Sadece Türkiye’de değil İstanbul’da da yüzlerce “Balkan-Rumeli-Trakya” sivil toplum kuruluşu faaliyet gösteriyor. Bunların büyük bir çoğunluğu irili ufaklı STK’lar olup, çatı kuruluşları da büyük oranda bulunmuyor.
  • Türkiye’nin başka bölgelerinde ve başka etnik gruplarında siyasal eğilim 2-3 parti üzerinden şekillenirken; “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumunda ise siyasi eğilim AK Parti, CHP, MHP ve İYİ Parti olmak üzere 4 ve üzeri partiyle şekilleniyor.
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumunun eğitim düzeyi, sosyo-kültürel ve ekonomik seviyesi belirli bir ortalamanın üzerinde seyrediyor olmasına rağmen, belirli bir kategorizasyon altında birlik oluşturulamıyor.
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu en azından aynı siyasi ve sosyo-kültürel sınıfta bile büyük bir çatı organizasyon kurmakta sıkıntı yaşıyor.
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu siyasi ya da sivil toplum düzeyinde çatı organizasyonlar kuramadığından dolayı ortak aday ya da lider isimler çevresinde de birleşemiyor.

Yani aslında mesele sadece başta AK Parti ya da diğer partilerin “Balkan-Rumeli-Trakya” kökenli aday gösterme meselesi değil, aynı zamanda bu toplumun bütüncül bir lobi oluşturup oluşturamaması meselesidir. Bu doğrultuda;

  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu farklı siyasi eğilimlere sahip olsa da; sosyo-kültürel, sportif ve ekonomik çatı organizasyonlar oluşturabilmeli,
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu en azından aynı siyasi eğilimler içerisinde çatı kurumlar meydana getirip, ortak adaylar ve liderler gösterebilmeli ve destekleyebilmeli,
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu ve sivil toplum kuruluşları kültürel yönlerinin yanı sıra siyasi ve ekonomik eğilimlerini kuvvetlendirmeli, siyasi partilerde ve ekonomik kuruluşlarda daha fazla görev almalı,
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu ve sivil toplum kuruluşları bir an önce çok başlılıktan ve sivil toplum kuruluşu bolluğundan kurtulmalı, bölgesel düzeyde ya da köken bazında birlikler oluşturmalı,
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu ve sivil toplum kuruluşlarının önde gelenleri hata ve kibirlerini bir kenara bırakarak “ben” dilini değil, “biz” dilini tercih etmeli, kolektif hareket etme alışkanlığını elde etmeli ve toplumu kucaklayabilmeli,
  • “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu ve sivil toplum kuruluşları nitelikli insanlar yetiştirmeli, yetişen nitelikli insanları ise hem kendi organizasyonlarında hem de kurum ve kuruluşlarında görevlendirmeli,
  • Son olarak ise her şeyden önce “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumu kendini temsil eden bir lider seçmeli; siyasi, sosyo-kültürel, ekonomik ve sivil toplum düzeyinde ise onun liderliği altında teşkilatlanmalıdır.
  • Başta AK Parti olmak üzere ise diğer siyasal partiler ile kurum ve kuruluşlar ise “Balkan-Rumeli-Trakya” toplumunun nüfusunun ve beklentilerinin karşılığını doğru analiz etmelidir.

Tarih: 02.01.2019

Erdem EREN

 

Sarı Yeleklilerden Yerel Seçimler ve Fırat’ın Doğusuna….

Kamuoyu olarak partilerin açıkladıkları ve açıklayacağı belediye başkan adaylarına odaklanmış, yerel seçim atmosferini yaşarken ve Avrupa’daki sarı yeleklilerin eylemlerini takip ederken; bir anda üst üste gelen ölüm haberleri ile Fırat’ın Doğusuna yapılacak sınır ötesi harekâtı gündemimizde bulduk.

Sarı Yelekliler Eylemi ve Diplomatik Zekâ

İlk olarak Fransa’da başlayıp Avrupa’ya yayılan “sarı yelekliler” eylemini değerlendirmekte fayda var. Fransa’da vergiler, zamlar ve pahalılaşan yaşam koşullarından dolayı hükümete ve özelikle Fransa Cumhurbaşkanı E. Macron’a yönelik başlayan protestolar aynı Gezi olaylarında olduğu gibi Vandallığa dönüşerek, sokaklarda terörizme neden oldu. Devlet kurumlarını basan, araçlarını yakan, polisle çatışan, mağazaları yağmalayan bir eylemi Türkiye’deki muhalifler demokratik gösteri olarak nitelendirdiler.

Türkiye’de ise hükumet kanadı sarı yelekliler eylemini Gezi olaylarına destek olan Batının ikiyüzlü siyasetinden ilk etapta intikam almaya çalışarak yanlış okudu. Hatta Sayın Cumhurbaşkanımız; “Umarız yakında Paris sokaklarında zulüm 1789’da başladı yazıları görmeyiz” bile dedi. Şüphe yok ki dönemin Fransız hükumeti de Erdoğan karşısında Gezi olaylarına ve göstericilere destek verir bir pozisyon almıştı. Ancak diplomatik zekâ gereği sadece intikam vari söylemlerle yetinilmemeliydi.

Herşeyden evvel şu unutulmamalı; Fransa’daki sarı yelekliler eylemi ile Gezi olaylarındaki objeler ve bazı öğeler büyük oranda benzerlik taşıyor. Bu durum iki eyleminde aynı laboratuvardan çıktığını bizlere gösteriyor. Kaba tabirle Soros mutfağı… Macron’un “Avrupa Ordusunu” savunmasının faturası bu aslında.

Diplomatik zekâ gereği hükumet nezdinde Türkiye’nin yapması gereken en başta kendisi gibi seçilmiş hükumetlere yönelik yapılan bu tür dış müdahalelere karşı “uluslararası bir duruşun” sağlanmasına öncülük etmek olmalı. Bu tür eylemleri finanse eden, örgütleyen kurum ve kuruluşlara, şahıs ve organizasyonlara yönelik uluslararası yargılamalar ve yaptırımlar dâhil olmak üzere “uluslararası hukuku ve örgütleri” organize etmek görevini üstlenmeli Türkiye. Gezi ve 15 Temmuz’u organize edenlerle ancak söylemle değil bu tür icraatlar ile mücadele edilebilir.

Türkiye mücadeleyi sınır ötesinde vermelidir ki Gezi ve 15 Temmuz gibi benzeri sınır dışında planlanan deneyler tekrardan ülkemizde yaşanmamalıdır. Bu noktada ülkemizde ki eylem çağrıları ile kamu görevlilerine yönelik yapılan sansasyonel cinayetlerde göz ardı edilmemelidir. Açık açık Avrupa’daki kaostan Türkiye’nin de mahrum bırakılmaması planlamakta gibi gözükmektedir.

Yerel Seçimler ve Adaylar: Bir Yandan Yapmak, Bir Yandan Yıkmak…

Yerel seçimlere gün be gün yaklaşırken, ittifaklar ve adayları da büyük oranda şekillenmeye başladı. AK Parti İstanbul dışında büyük oranda belediye başkan adaylarını açıklarken, CHP ile İyi Parti ise pazarlıklarında sona yaklaştı. AK Parti’nin İstanbul adayı da büyük oranda belli. Bu noktada Binali Yıldırım’a artık kesin gözüyle bakılıyor. Ancak diğer il ve ilçelerin adayları ile ilgili kamuoyunda ve sosyal medya da çok ciddi tartışmalarda yaşanmıyor değil.

AK Partinin açıkladığı adaylarla ilgili öne çıkan bir takım eleştiriler göze çarpıyor. Bunlar;
– Açıklanan adaylar arasında geçmişte PKK sempatizanı isimler olması,
– Özellikle büyükşehirlere aday gösterilen bazı isimlerin geçmişte FETÖ ile irtibatlarının olması,
– Bazı Trakya ve Ege illerinde Cumhur İttifakı ortağı MHP ile ortak aday çıkarılmamasından ötürü bu illeri büyük oranda CHP’nin kazanacağı eleştirisi.

Açıklanan adaylarla ilgili bu eleştiriler neticesinde kamuoyunda Sayın Cumhurbaşkanımızın yanlış yönlendirildiği de sıkça konuşuluyor. Bu mümkün olsa da olmasa da adayların geçmişlerinden dolayı seçimlerde ciddi oy kayıplarının yaşanacağı da dillendiriliyor. Özellikle İstanbul ilçe belediyelerinde FETÖ ile irtibatlarından dolayı adı sıkça konuşulan isimlerin yeniden aday gösterilip gösterilmeyeceği de çokça beklenen konuların başında geliyor.

Henüz geç değilken AK Parti’nin gösterilen ve gösterilecek adaylarla ilgili iyi düşünüp taşınması şart. Hatta bazı illerde adayların tekrar değerlendirilip Cumhur İttifakının ortak aday göstermesi de yeniden düşünülebilir. Aksi halde vatandaşın 7 Haziran 2015 seçimlerinde gösterdiği reaksiyonun bir benzerinin yaşanabileceği gözden kaçırılmamalıdır.

Fırat’ın Doğusuna Harekât…

Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan milli ve yerli maksat helikopteri Gökbey’in tanıtımını yaptığı ve hükümetin ikinci 100 günlük icraat programını açıkladığı bu günlerde Fırat’ın Doğusuna yönelik yapılacak harekâtın da müjdesini de verdi. 15 Temmuz sonrası Fırat Kalkanı ve ardından Zeytin Dalı Harekâtı ile başlayan Suriye’ye yönelik sınır ötesi operasyonların üçüncü aşamasına geçileceği belli olmuş oldu.

Bir süredir Suriye’nin Doğusu ile Irak’ın Batısındaki PKK kamplarına yönelik hava ve kara harekâtı zaten kamuoyuna çokça yansımadan devam ediyordu. Kandil ve Sincar odaklı sürdürülen bu harekâtın, Tel Abyad, Münbiç ve Fırat’ın Doğusuna yönelikte devam edeceği bekleniyordu. Fırat Doğusuna yönelik bir operasyon hazırlığı ve bölgede mevcut terör unsurlarının temizlenmesi gerektiği zaten milletimizin de hassas noktasıydı.

Herşeyden evvel şunu unutmamak gerekiyor ki; Suriye ve Irak’taki terör varlığı bitirilmedikçe rahat nefes almamak gerekiyor. Çünkü bu ülkelerdeki PKK ve herhangi bir terör varlığı Türkiye’nin Güneyinde bir terör koridoru oluşturmaktan, Türkiye’yi cephelemekten ve kuşatmaktan başka bir anlam ifade etmiyor. Bu noktada sınır ötesi operasyonların kararlılıkla sürdürülmesi şart.

Ankara’daki Tren Kazası ve Bilim Adamlarının Korunması Gerekliliği…

Sayın Cumhurbaşkanımızın hükümetin ikinci 100 günlük icraat programını açıkladığı müjdelerden biri de Türkiye Uzay Ajansının kuruluşuydu. Aynı gün yaşanan Ankara’daki tren kazasında ise Türkiye değerli bir evladını daha kaybetti. Kazada Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Berahitdin Albayrak da vefat etti.

İster olaya komplo gözüyle bakalım istersek de ilahi kader diyelim, onlarca yıldır yetişen ve/veya ülkemizin yetiştirdiği bir değer son nefesini verdi. Daha niceleri gibi… Isparta’da Türk Hızlandırıcı Merkezini kurmaya giden ve Atlasjet’in uçağının düşmesi sonucu şehit olan, Aselsan’da devletimiz ve ordumuz için çok önemli projelere imza atan mühendislerimiz gibi… Kaderleri aynı ya da farklı olsun bir gereklilik açıkça ortaya çıkıyor.

Devletimiz acilen harekete geçip, ülkemiz için kritik projelerde çalışan, eserler yapan ve araştırmalarda bulunan bazı önemli bilim adamlarını korumaya almalıdır. Bugün birçok eski milletvekili ile bakana, hatta birçok siyasetçiye makam aracı ile koruma polisi verildiğini biliyoruz. Şüphesiz ki devletimiz ve milletimiz için önemli işlere imza atan bazı bilim adımlarımızda en az siyasetçilerimiz kadar hayati öneme sahiptir.

Erdem EREN
Tarih: 14.12.2018

Yayın
Sır Haber: https://www.sirhaber.com/sari-yeleklilerden-yerel-secimler-ve-firat-in-dogusuna
Azerbaycan Trend Haber Ajansı: https://tr.trend.az/other/commentary/2993877.html

Yerel Seçimler: Kritik Hususlar ve Beklentiler

1856 Tanzimat Fermanı ve devrine kadar ülkemiz topraklarında yerel yönetim ya da belediye kavramı ne isimsel ne de kurumsal anlamda henüz olan bir şey değildi. Bugün belediye hizmeti olarak sayılan birçok hizmet dönemin vakıfları ve vatandaşın görevlendirdiği kimselerce yapılırdı. Önce Tanzimat devri ve Islahat fermanı, sonrasında ise 1908 tarihli İkinci Meşruiyet ile birlikte yerel yönetim ya da belediye kavramı yavaş yavaş kurumsal olarak hayatımıza girmeye başladı.

Bu dönemde yaşanan en önemli gelişme ise 1854 yılında yayınlanan nizamname kurulan ve ilk yerel yönetim örgütü olan “İstanbul Şehremaneti” oldu. Modern anlamda ilk belediye ise 1857 yılında Paris model alınarak Beyoğlu ve Galata civarında kurulan “Altıncı Daire-i Belediyye” olmuştur. İşte o tarihlerden beri belediyeler vatandaşa hizmet noktasında onlara en yakın birimler olarak hayati önem taşımaktadır.

Zaman içerisinde belediyelere anayasal olarak çok farklı anlamlar ve görevler yüklenmiştir. Örneğin Cumhuriyet döneminin en önemli yerel yönetim yasalarından biri olan 1930 tarihli 1580 sayılı Belediyeler Yasasında; Sağlık ve sosyal yardımdan bayındırlığa, kolluk ve itfaiye faaliyetlerinden kültür ve eğitime, tarım ve veteriner işlerinden ulaştırma ve ekonomik konulara 202 belediye görevi sayılmıştır. Nitekim günümüzde geçerli olan Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve Belediye Kanununda da belediyelerin görevleri genel olarak bellidir.

Gelelim günümüze…

Bugün başta İstanbul ve Ankara olmak üzere Türkiye’nin en önemli metropollerinde uzun yıllara dayanan bir AK Parti belediyeciliği gerçeği var. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı ile başlayan bu süreçte, İstanbul ve Ankara gibi büyük kentler ve ilçe belediyeleri ile diğer kentlerde alt yapı ve üst yapısal birçok değişimin olumlu manada yaşandığını gördük. Eski İstanbul’un susuz günleri ve çöp dağları tarihin tozlu sayfalarında kaldı örneğin.

Bugün AK Parti belediyelerinin sosyal ve teknik hizmetlerine diğer parti belediyelerinin ki özellikle CHP belediyelerinin erişemediğini o il ve ilçede yaşayan ve AK Partili olmayan vatandaşlarında kabul ettiğini sıkça duyuyoruz. Ancak 16 yıldır AK Parti’nin CHP’nin de kalesi olarak nitelendirilen bazı il ve ilçe belediyelerinde seçim zaferi ilan edemediğini de gördük. Üstelik “31 Mart Yerel Seçimleri” AK Partinin elindeki mevcut belediyeleri koruması adına da oldukça kritik. Peki neden?

31 Mart Yerel Seçimlerini Çok Daha Kritik Yapan Nedenler…

“31 Mart Yerel Seçimlerini” önceki yerel seçimlere göre daha kritik yapan bazı geniş sebepler var. Başlıca bunlar;

  • Vatandaşların yerel yönetimlerden tarihsel beklentilerinin değişmesi,
  • Ekonomideki döviz, enflasyon ve borçlanma gibi olumsuz gelişmelerin etkisi,
  • Yanlış aday tercihleri,
  • Yerel yönetim idarecilerine karşı yıllar içinde biriken tutum,
  • FETÖ ile irtibatlı adaylar…

İlk olarak Osmanlı’dan günümüze ya da yakın dönemde AK Parti belediyeciliği diye adlandırılan anlayışa yönelik vatandaş beklentisinin büyük oranda değiştiğini görüyoruz. Vatandaş genel manada örneğin eski İstanbul’un olumsuz yanlarını unutmasa da, günümüzde sunulan hizmetlere de alıştı ve bunları da normalleştirdi. Belediyelerce yapılan alt yapı ve üst yapı faaliyetleri kaba tabirle kanalizasyon, çöp toplama, ulaşım, park ile yeşillendirme faaliyetleri, sosyal tesisler ve sosyal yardımlar vatandaşlarca zaten yapılması gereken hizmetler olarak görülüyor.

Peki, vatandaş belediyelerden daha başka neler bekliyor diye sorulduğunda; Karşımıza ekonomik ve sosyo-kültürel beklentiler çıkıyor. Vatandaş artık eskiye oranla yerel yönetimleri daha fazla istihdam merkezi görüyor. Ya da belediyelerin kendisinin sosyal ve ekonomik gelişimine katkı sunmasını bekliyor. Sosyo-kültürel açıdan ise daha rahat erişebileceği ve daha sık faydalanabileceği sosyal ve kültürel hizmetler bekliyor.

Peki, vatandaş belediyeler ve idarecilerin nelerinden rahatsız oluyor? İlk olarak yukarıda sayılanlara cevap bulamaması ilk büyük rahatsızlık. Vatandaş belediye ve idarecilerden ilk olarak iş ve istihdam ile sosyal ve ekonomik yardım talep ediyor. Sıkıntılarına çözüm aranmasını ve kapının kendisine daima açık olmasını istiyor.

Bunların yanında vatandaşı en çok rahatsız eden husus, yıllar içinde bir kere bile yüzünü göremediği ve dokunamadığı belediye başkanlarına veya başkan yardımcıları ile idarecilere karşı içinde biriken tepki. Yanlış yapılan hizmetler, yerel idarecilerin halka mesafeli duruşu veya lüks tutumu, geçmişte ya da bugün FETÖ ile bağının olması, halk tarafından tanınmaması, ilçe ya da ilin sosyo-kültürel yapısına uygun olmaması yani yanlış aday olması da vatandaşın tepkisini arttıran diğer hususlar. Aday tercihlerinde partilerin en çok dikkat etmesi gereken başlıklar bunlar.

31 Mart ve 7 Haziran Arasında Benzerlikler…

7 Haziran 2015 seçimleri ile sonuçları hepimizin malumu. 31 Mart 2019 yerel seçimleri ile 7 Haziran 2015 genel seçimleri arasında bazı benzerlikler var. Vatandaş nabzı ölçüldüğünde iki seçim öncesinde de vatandaşın tavrı büyük bir bilinmezdi. O dönemin iç dinamikleri bugün dinamikleri farklı olsa da temel bazı benzerlikler var. Bunları aday tercihleri ve sosyo-ekonomik sıkıntılar üzerinden temellendirmek gerekiyor.

7 Haziran seçimlerinde vatandaş ve kamuoyu tarafından en çok sorgulanan husus milletvekili aday listeleriydi. Özellikle listelerde bölgede çok tanınmayan, vatandaşın ve bölgenin nabzını yansıtmayan adaylar, seçim sonucunu da büyük oranda etkilemişti. Bugünde benzerinin olduğuna dair eleştiriler yükseliyor. Örneğin; bazı illerde “Cumhur İttifakı”nın ortak aday çıkarmaması, çıkarılan bazı adayların geçmişte FETÖ ile bağlarının bulunması, isimlerinin kamuoyunda çok yıpranmış olması ya da aday gösterildikleri ile ve bölgeye dair projelerinin olmaması vatandaşı 7 Haziran’a benzer şekilde rahatsız eden en önemli konular.

İkinci en önemli konu ise; vatandaşın sosyo-ekonomik tutumuyla ilgili. 7 Haziran’da vatandaşın en çok tepki gösterdiği konuların başında hem ekonomik durgunluk hem de açılım sürecinin rahatsızlıkları yatıyordu. Bugünde vatandaşın en belirsiz tutumu ekonomik sıkıntılara ne tepki vereceğine yönelik.

Hem aday odaklı hem de ekonomik sıkıntılar temelinde 7 Haziran sonuçlarının yaşanmaması için partilerin ve özellikle de “Cumhur İttifakının” hem doğru adaylara yönelmesi hem de sosyo-ekonomik bazı hamleleri seçim öncesinde yapmaları gerekiyor. Olası kötü sonuçlar hiç istenmese de erken genel seçim gibi muhalefetin hayalini kurduğu atmosferi ülkemize yaşatacaktır ki bu da mevcut siyasi ve ekonomik koşullarda ülkemiz istikrarı için en kötüsü olacaktır.

Erdem EREN

Yayın Tarihi: 07.12.2018

Kaynak: https://www.sirhaber.com/yerel-secimler-kritik-hususlar-ve-beklentiler